Κάθε καλοκαίρι τα φώτα ανάβουν, η μουσική δυναμώνει και τα πάρτι, οι συναυλίες και οι εκδηλώσεις γεμίζουν κόσμο και… μετρητά. Όχι όμως μόνο νόμιμα. Κάποιοι διοργανωτές έχουν βρει τον ιδανικό τρόπο να πλένουν μαύρο χρήμα, κρυμμένοι πίσω από το “γλέντι” και το χαμόγελο των επισκεπτών.
Τα ποσά που συγκεντρώνονται είναι δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Και ενώ οι πολιτιστικοί σύλλογοι και οι δημόσιοι φορείς δέχονται τις δωρεές σαν ευλογία, κανείς δεν αναρωτιέται από πού προέρχονται αυτά τα χρήματα. Οι διοργανωτές ξέρουν καλά τι κάνουν: τα μετρητά εισέρχονται στον κύκλο της διαφάνειας σαν νόμιμο κεφάλαιο, ενώ στην πραγματικότητα προέρχονται από δραστηριότητες που δεν μπορούν να παρουσιαστούν επίσημα.
Δεν μιλάμε για απλές συναυλίες ή πάρτι. Δεν πρόκειται για αθώες νύχτες διασκέδασης. Μιλάμε για μια οργανωμένη εκμετάλλευση της ανυπαρξίας ελέγχου, όπου η νυχτερινή διασκέδαση γίνεται όχημα για οικονομικά κέρδη αμφίβολης νομιμότητας. Πρόκειται για ένα καλά οργανωμένο παιχνίδι μαύρου χρήματος, όπου τα φώτα της δημοσιότητας καλύπτουν τις σκιές των συναλλαγών. Οι συλλογικοί φορείς που δέχονται δωρεές δεν ερωτούν ποτέ “από πού προέρχονται αυτά τα χρήματα”; τους ενδιαφέρει μόνο να γεμίσουν τα ταμεία τους. Και όσο οι φορείς δέχονται τα χρήματα χωρίς έλεγχο, τόσο οι διοργανωτές αυτών των εκδηλώσεων συνεχίζουν ανενόχλητοι, παίζοντας με νόμιμους τίτλους και κοινωνική αθωότητα, ενώ πίσω από τα φώτα κρύβεται μια πλήρης οικονομική ασυδοσία.
Και οι διοργανωτές ξέρουν καλά τι κάνουν: χρησιμοποιούν την κοινωνική αποδοχή και την καλαισθησία της εκδήλωσης για να καλύψουν τις ροές μαύρου κεφαλαίου. Κάθε χειροκρότημα στο τέλος της βραδιάς είναι ένα κάλυμμα για χρήματα που δεν έχουν περάσει ποτέ από λογιστικό έλεγχο, ούτε φορολογούνται όπως θα έπρεπε.
Η κοινωνική “μάσκα” είναι τέλεια: όλοι χειροκροτούν, κανείς δεν ελέγχει. Οι συλλογικοί φορείς γίνονται ακούσιοι συνένοχοι, παραλαμβάνοντας χρήματα που δεν έχουν κανέναν έλεγχο, και οι διοργανωτές τρίβουν τα χέρια τους, απολαμβάνοντας τον κέρδος και την καθαρή εικόνα τους στα μάτια του κόσμου.
Η ώρα της λογοδοσίας πλησιάζει. Οι συλλογικοί φορείς πρέπει να αναρωτηθούν: αξίζει να γίνονται δεκτά τα χρήματα, αν αυτά κουβαλούν τη βρωμιά του μαύρου κεφαλαίου; Και οι διοργανωτές πρέπει να γνωρίζουν ότι η κοινωνία βλέπει πλέον πίσω από τη μάσκα των φωτισμένων πάρτι τους.
Του Παντελή Κυδώνη
